บทที่ 97 ตอนที่ 41 กล่าวโทษ2

จ้าวจื่อหวนกำลังนิ่วหน้าฟังอย่างไม่ยอมรับ นึกออกแต่คำก่นด่า “โอหัง! เหลวไหล! บังอาจนัก!”

เขาทำท่าคิดหาคำแก้ตัวด้วยวาจาอันลื่นไหล ทว่ายังไม่ทันพูดคำใดต่อ จ้าวหมิงอวี่พลันชิงเอ่ยก่อน “คนต่อไป”

เงาร่างคนต่อมายืนเด่นหน้าประตูท้องพระโรงครานี้เป็นคนที่ทำให้จ้าวจื่อหวนเบิกตาโพลงแทบถลน

เพราะเขาคือกุนซือข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ